تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) که در رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) بر فراز کوه سرو پارانال در صحرای آتاکامای شمال شیلی واقع شده، تصویر شگفتانگیزی از کهکشان دوردست NGC 4945 را به ثبت رسانده است. این کهکشان، که بیش از ۱۲ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، میزبان سیاهچالهای کلانجرم و فوقالعاده حریص است که حجم عظیمی از گاز و غبار را میبلعد و بادهای کهکشانی پرسرعتی را به بیرون میفرستد.
این سیاهچاله مرکزی، برخلاف بسیاری از سیاهچالههای دیگر که در بلعندگان حریص شهرت دارند، بادهای نیرومند و مواد میانستارهای را به فضا پرتاب میکند که نمایشگر قدرت بینظیر آن در کنترل و تغییر کهکشان اطرافش است. توضیحات علمی نشان میدهند که این بادها با شتاب گرفتن، از مرکز کهکشان دور شده و برخلاف انتظار، سرعتشان نه تنها کاهش نمییابد بلکه به سمت بیرون کشیده میشوند.
با توجه به دادههای ابزار MUSE، این بادهای نیرومند به سرعت به لبههای کهکشان حرکت میکنند که میتواند تأثیرات چشمگیری بر روند تشکیل ستارگان در آن داشته باشد. محققان باور دارند که چنین رفتارهایی میتواند سامانهی کهکشانی را به سوی تعادل سوق دهد.
با استفاده از مشاهدات VLT، پژوهشگران توانستهاند به درک عمیقتری از سازوکار حرکت بادهای کهکشانی، که نقش مهمی در شکلگیری و تکامل کهکشانها دارند، نزدیک شوند. این نتایج جدید در نشریه Nature Astronomy منتشر شده است و نشان میدهد که چگونه سیاهچالههای پرقدرت قادرند تا با مانعگذاری در راه رشد خود، تعادلی در ساختارهای کهکشانی به وجود آورند و تاریخچهی جهان را شکل دهند.
موضوعات: علمی, نجوم و فضا